Mavi Papağan

Özgürlüğü kısıtlanan Şakir'in kafesten çıkmasının tek çaresi vardı. Tolga'nın ailesi geldiğinde ister istemez Şakir kafesten kurtulacaktı.

Şakir:

Kafesten kurtulursam bir daha aynı hatayı yapmayacağım, diyerek teselli olmaya çalışıyordu.

Gökyüzü kararmaya başlamıştı. Tolga'nın annesi ve babası eve girdiklerinde evin dağınıklığına şaşırmışlardı. Şakir'i kafesten çıkarmışlardı. Tolga'ya ise evi temizleme sorumluluğu verilmişti. Tolga evi kirlettiği için çok pişman olmuştu. Şakir'i kafese kapattığı için de babasından azar işitmişti. Sorumluluğunu yerine getiren Tolga'ya babasının bir sürprizi vardı.

Tolga, babasından el yapımı oyun kutusu almıştı. Oyun kutusunun dışı tamamen ahşaptan yapılmıştı. Sandığa benzeyen oyun kutusu iki kişi tarafından oynanıyordu. Babası da oyunun nasıl oynandığını bilmiyordu çünkü ona da babası hediye etmişti. Şimdiye kadar oyun kutusunu hiç açmamıştı.

Oğlum sen sıkıldığın zaman oynarsın, diyerek Tolga'yı kutu ile yalnız bırakmıştı.

Tolga kutuyu açtığında iki bölme ile karşılaştı. İki bölmede de düz taşlardan oluşan yapbozlar vardı. Tolga yapbozları birleştirmeyi düşündüğü anda Şakir'in, 'Yemek molası' dediğini duydu. Oyunu bırakarak akşam öğününü ailecek yediler.

Tolga'nın annesi:

Oğlum, Şakir'i de yanına al odanızda babanın verdiği oyun kutusunu oynarsınız. Bundan sonra Şakir'i kafese kapatmayı deneme, dedi.

Tolga:

Tamam anne birazdan Şakir ile birlikte oynarız, dedi heyecanla.

Tolga ve Şakir oyunu oynamak için odaya gittiler. Tolga, oyunun nasıl oynandığını anlattı. İki bölmeden birinin yapbozunu Tolga tamamlayacaktı. Diğer bölmeyi de Şakir tamamlayacaktı. Kim daha erken bitirirse oyunu kazanacaktı.

Tolga, Şakir'in hızına ulaşmaya çalışıyordu. Şakir'in son taşı kalmıştı. Tolga'nın da son taşı kalmıştı. Tolga yapbozun bir goril olduğunu fark etti. Şakir de kendi bölmesinde yapbozun bir ejderha olduğunu fark etti. İkisi de aynı anda yapbozun son taşını yerleştirdiler.

Oyun kutusu kıpırdamaya başladı. Tolga ve Şakir korkuyla geri çekildi. Kutudan bir anda etrafa rengarenk ışıklar saçıldı. Işıklar sarmal yapıya dönüşerek kara delik gibi her şeyi içine çekiyordu. Tolga ve Şakir ne kadar tutunmaya çalışsalar da kutunun içine girmekten kurtulamadılar.